Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Meesterstukjes
Terug naar de lagere school van vroeger en wat de 'oude meester' zelf bezig houdt
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Met m'n zusje in 1948 op de schoolfoto. Nog onbewust van het feit dat de schoolplaat op de achtergrond later een grote rol zou gaan spelen in deze weblog. Wel al met het idee om later onderwijzer te worden. Een wens die in 1960 in vervulling ging. Eerst in het noorden en daarna in het oosten van het land ben ik op de schooljeugd losgelaten. En wat is er dan nog mooier om ook al heel wat gelukkige jaren met een juffrouw getrouwd te zijn!! Een geraniumtijdperk heb ik niet gekend. Daar zorgt de kerk en de vele hobby's wel voor. Lezen, puzzelen, verzamelen, schrijven, muziek (actief en passief) wandelen, fietsen, en....mijn grootste 'lief'-hebberij: mijn schooljuf! Veel leesplezier toegewenst van Freek



Mijn Profiel

frekie
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Meesterstukjes: Beste webloggers
02 december 2008 09:58

IN MEMORIAM
10 oktober 2008 16:46

Het moest wel Nuttig zijn!
08 oktober 2008 18:34

De invloed die je hebt.
07 oktober 2008 19:34

Gevangen tussen schelpen
06 oktober 2008 17:11




Fotoboeken


Ons Teekenuur; map 4 (31)
_
_






Weblog Vrienden





Gastenboek berichten

Marianne Klomp- van Montfort
28 januari 2019 12:25
_
Vertelde mijn moeder,als voordracht ,ze zou nu honderd jaar zijn. "Het laatste avondmaal" ..Ik heb fragmenten maar krijg het niet compleet. Zou blij zijn wanneer het toch gevonden werd.

Ad van goch
04 april 2018 17:48
_
Ik ben op zoek naar een voordracht die "spraakgebrek"werd genoemd. een voordracht waarin de R niet wordt gebruikt. Een regel uit dit stuk is: ik lag in de moddel van de liool

Naam
09 juni 2017 22:17
_
Naam




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door helena69 om 03:31
_
Helena69 Online

Door inemaartje om 02:48
_
Inemaartje Online

Door Keesvi om 01:46
_
Keesvi Online

Door Prlwytzkofsky om 01:00
_
Prlwytzkofsky Online

Door C.S. om 00:46
_
C.S. Online

Door blueslabel.nl_640K om 00:38
_
Blueslabel.nl_640K Online

Door Helena1962 om 00:37
_
Helena1962 Online

Door tulpmans om 00:16
_
Tulpmans Online





_

Andere artikelen



Onverdiende straf


Uit: Het Lager Onderwijs in de Spiegel der Geschiedenis 1801 - 1976

Wel eens gehad? Op spreekbeurten vang ik nog wel eens zo 'n soort verhaal op dat zich afspeelde op de lagere school. Met zo 'n verhaal hoefde je vroeger niet thuis te komen. De kans was groot dat er dan nog een laagje overheen kwam. Een van die verhalen in eigen woorden naverteld:
'Het is al weer meer dan vijftig jaar geleden. We zaten in de derde klas bij een aardige meester. Wat een verschil met de juf die we in klas 1 hadden gehad. Nee, die was niet zo geliefd bij de schooljeugd. Als bewijs van haar strengheid komt dit verhaal weer boven.

Het had de laatste weken nogal wat gesneeuwd, maar nu was dan eindelijk de dooi gekomen. Op het schoolplein was het een glibberboel geworden. De sneeuwballen wilden trouwens nog wel goed 'pakken'. En over dat laatste, daar gaat het nou om.
We, mijn klasgenootje en gelijk ook mijn beste vriendin en ik, waren die morgen samen naar school gelopen. Hier en daar kón je nog lekker glijden op de straatweg. Maar het mooiste was toch nog altijd het gooien met sneeuwballen.
Met z'n tweeën zochten we dan uitdagende objecten op. 'Zullen we eens proberen of we die lantaren kunnen raken? Of nee, die melkbus die daar op het erf staat. Of...'
Prachtig was dat wanneer dat lukte! Nee, we zochten geen ramen op, geen fietsers, geen auto's of iets anders dat gevaar kon opleveren. Dat was door thuis en op school verboden.
Nu kon je toch wel merken dat de sneeuw al wat waterig werd. De sneeuwballen stoven al niet meer zo in vlokjes uitelkaar maar petsten meer als druppels uiteen wanneer ze iets raakten.
En hadden we toen maar beter uitgekeken! Maar we waren ook zó verdiept in ons spel. We hadden haar eigenlijk niet eens zo goed opgemerkt. Ja, wel gezien dat er iemand voor ons liep die niet dat tempo had zoals wij dat hadden. Om kort te gaan: een halfvieze sneeuwbal raakte uit zijn koers en... u voelt hem al aankomen: het projectiel spatte uiteen precies op het hoedje van de persoon vóór ons. Die draaide zich om en toen schrokken we ons kapot: het was onze strenge schooljuf. Ze bleef even staan, keek eens goed wie dat gedaan hadden en liep weer door. Maar die morgen, in de pauze, moesten we van onze meester naar het lokaal van de juf! Die had dat doorgegeven, natuurlijk! Of we al beweerden dat het allemaal per ongeluk was gekomen, het hielp allemaal niets. Op het laatst boden we dan maar, om er van af te zijn, onze excuses aan.
'Zie je nu wel dat jullie leugenaars zijn! Ga zitten daar, op de voorste bank. Drommelse deugnieten'!
Haar stem schoot bijna uit van kwaadheid en haar ogen schoten zoveel vuur dat nu alle sneeuw daardoor wel moest wegsmelten.
Wat schaamden we ons voor de kleintjes van klas 1 toen we daar de rest van de morgen moesten blijven zitten. Onze meester bracht ons werk dat we bij de juf moesten maken. Zo nu en dan kwam ze even pinnig langs om te kijken wat we deden en hoe we dat maakten.
Toen om twaalf uur de uur uitging kregen we vlak daarvoor, waar alle kleintjes bij waren, nog een preek mee ook nog en we werden als afschrikwekkend voorbeeld van slechtheid voor de klas gezet. Elk voor een bord.
Na de tirade mochten we dan eindelijk naar huis, door de laatste restjes sneeuw. Maar toen we eenmaal goed en wel veilig op de straat waren zeiden we tegen elkaar: 'En toch hadden we het niet met opzet gedaan.'
Die akelige juf toch!



Geplaatst op 03 september 2007 10:45 en 1281 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benneke  
03 sep 2007 11:24
Wat een leuk en herkenbaar verhaal Freek. Je had gelijk, ik hoefde niet verongelijkt thuis te komen met een "straf" die ik op school had gekregen. De onderwijzer had altijd gelijk volgens mijn ouders. "Je komt op school om te leren, niet om keet te schoppen" was vaak het sterotype antwoord van mijn vader. Zoals zo vaak, had hij natuurlijk wel gelijk, dus ik heb die lijn maar dorgetrokken toen mijn kinderen op school zaten.

Benneke

Frekie  
03 sep 2007 11:39
Benneke, ook mijn vader had zo 'n sterotype gezegde wanneer we om huilden om (on)verdiende straf: 'Nou moet je stoppen met janken, anders krijg je nog zo 'n tik. Dan weet je waarom je jankt'. En, zijn we er slechter door geworden? Groeten, Freek
_