Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Meesterstukjes
Terug naar de lagere school van vroeger en wat de 'oude meester' zelf bezig houdt
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Met m'n zusje in 1948 op de schoolfoto. Nog onbewust van het feit dat de schoolplaat op de achtergrond later een grote rol zou gaan spelen in deze weblog. Wel al met het idee om later onderwijzer te worden. Een wens die in 1960 in vervulling ging. Eerst in het noorden en daarna in het oosten van het land ben ik op de schooljeugd losgelaten. En wat is er dan nog mooier om ook al heel wat gelukkige jaren met een juffrouw getrouwd te zijn!! Een geraniumtijdperk heb ik niet gekend. Daar zorgt de kerk en de vele hobby's wel voor. Lezen, puzzelen, verzamelen, schrijven, muziek (actief en passief) wandelen, fietsen, en....mijn grootste 'lief'-hebberij: mijn schooljuf! Veel leesplezier toegewenst van Freek



Mijn Profiel

frekie
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Meesterstukjes: Beste webloggers
02 december 2008 09:58

IN MEMORIAM
10 oktober 2008 16:46

Het moest wel Nuttig zijn!
08 oktober 2008 18:34

De invloed die je hebt.
07 oktober 2008 19:34

Gevangen tussen schelpen
06 oktober 2008 17:11




Fotoboeken


Ons Teekenuur; map 4 (31)
_
_






Weblog Vrienden





Gastenboek berichten

Naam
09 juni 2017 22:17
_
Naam

Ab Loos
12 april 2017 21:18
_
Ik ben al jaren op zoek naar een versje die ik op de lagere school moest opzeggen in de tweede klas, het onder andere: Bobbie wou graag groot zijn, maar hij was nog klein, want als Bobbie groot was zou hij netter zijn etc, wie kan deze nog terug vinden heet stond in een boekje van de openbare school, ik zou de tekst graag nog eens willen zien, groet Ab,a.loos@hotmail.com

Stien Bos
27 augustus 2016 12:33
_
Heb net een naar een liedje gevraagt maar ver geten mijn email adres te plaatsen stienbos@hotma il.com




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Marianne om 17:01
_
Marianne Online

Door theresiaverschraegen om 17:01
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door SiebevanderBij om 17:00
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Briesje om 17:00
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Loezie om 16:59
_
Loezie Online

Door Loezie om 16:59
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door theresiaverschraegen om 16:59
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door LadyLely om 16:57
_
Nieuwe Club forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Het geslachte paard


Uit de verzameling: de jaartallenkaart 'Vlug gekend met tekst en prent'

Ook een manier van het vertellen van Vaderlandse Geschiedenisverhalen is het navertellen van een gedicht over die periode. Het volgende is een hele lange, wel spannend verhaal over 3 oktober 1574: Leiden bevrijd.


DE GESLACHTE HIT.

‘Grootvader! Kom, vertel ons van uw hit:
Wij hoorden daarvan een andre keer;
Maar veel is ons al weer ontgaan. Och kom!
Doe dat vertelsel heden nog eens weer."
Zo sprak een meisje tot een oude man,
Terwijl zij was gezeten op zijn knie;
Haar wens werd door twee broertjes ondersteund:
‘Och, ja, vertel dat!" riepen ze alle drie.

En toen begon weer de oude zijn verhaal, -
Door hem aan velen meer dan eens gedaan, -
En dat verhaal, hoe dikwijls ook geuit,
Deed telkens weer zijn hart weemoedig aan.

Gij weet dan, kindren! 't Was de tijd
Van 't Spaans beleg. Gans ingesloten
Door volk en schansen, wijd en zijd,
Was Leiden schrikkelijk benard.
De burgers eerst, toen ook de groten.
Ja, alleen kregen 't vreeslijk hard.
‘k Wil u niet schildren al de smart *
en al de jammren, die ‘k aanschouwde
en waar ik zelf mijn deel van had,
maar ‘k zie het nóg hoe alles rouwde
en kwijnde en wegstierf in de stad,
die Valdez maanden al benauwde. **
De honger, - - o! gij weet het niet,
Wat honger is; God moet gij prijzen,
Dat Hij u steeds van brood voorziet;
O! als de dagen vóór mij rijzen,
Die dagen van zo bittre nood,
Dan denk ik: God! Wat is toch groot
De waarde van een bete brood! - -
De honger geselde alle standen
Met iedre dag al meer verwoed:
Men sloeg in leer en been de tanden,
Men zoch op straat geronnen bloed,
En als er deling was van vlees,
Dan krijste een schare, rauw en hees:
"Hier! Hier! Voor mij! Ik heb nog niets!"
Maar - velen bleven zonder iets. -
't Was vlees van paarden, dat men gaf.
Maar schraal. Het aantal was niet groot.
Dan werd door de overheid geloot.
En telkens ging er één weer af
En werd geslacht. - - In mijn bezit
Was óók een paard, een trouwe hit:
Lichtbruin, doorspikt van witte haren
En met een bles, van goedig beest,
Dat mij toen al verscheiden jaren
Tot hulp en vreugde was geweest.
Kwam ik des morgens in de stal,
Dan keek hij me aan, dan wist hij al,
Dat bij zijn hapje gras en klaver
Nu nog iets lekkers komen zou,
En ‘k gaf hem dan een handvol haver:
Hij was zo dankbaar en zo trouw.
Ik reed met hem als warmoezier,
De dorpen rond, en 't goedig dier
Liep dan zo lustig voort daar buiten,
Dat ik er steeds mijn schik in had
En vrolijk zingen ging of fluiten,
Terwijl ik op mijn wagen zat.
Hij wist waar al mijn klanten woonden,
Stond overal vanzelf al stil,
Begreep mijn wenk en ried mijn wil,
En na volbrachte gang, dan loonden
Hem enkle haverkorrels weer;
Dan kwam ook grootmoê menig keer, -
Toen met uw moeder op haar arm, -
Om hem een woordje toe te spreken,
Of mij te zeggen: "Leg de deken
Er even op: het beest is warm."
Uw moeder, ja, was toen nog kind,
En, toen ik haar zou laten dopen,
Heeft Bles voor 't wagentje gelopen,
Dat ‘k toen geleend had van een vrind. -
En, toen ik haar zou laten dopen,
Heeft Bles voor 't wagentje gelopen,
Dat ‘k toen geleend had van een vrind. -
Uw moeder, ja, was toen nog kind,
Nu kunt gij denken hoe bevreesd
Mij telkens weer die loting maakte,
En wat een dankbre zucht ik slaakte,
Als 't lot mij gunstig was geweest;
Dan liep ik huiswaarts, hartlijk blij,
En ‘k riep: "Goddank! Hij is nog vrij!"
Maar eind'lijk, ach! Het lot viel weer,
En toen, toen kwam 't op hém toch neer. -
Hij werd gehaald. Dien ogenblik
Vergeet ik niet. Grootmoe en ik,
Wij stonden daar met dof gesnik.
't Beest keek ons aan, of hij wou spreken,
Of hij wou zeggen: "Hoe is 't nu?
Is de oude vriendschap nu geweken?
Gij snikt, maar geeft toch voorts geen teken,
Dat gij mij houden wilt bij u."-
Wat konden wij? Geen bede of macht
Had kunnen baten. Zielsbewogen
Zag ‘k lang hem na, met vochtige ogen; -
Een uur daarna was hij geslacht. -
Nu zult gij zeggen: "Ja, 't was naar;
Maar mensennood moest zwaarder wegen
Dan 't dierenleven,'- en 't is waar;
Maar toch, - iets heb ik toch daartegen.
Het was de tweede oktoberdag,
Toen ik mijn hit me ontvoeren zag -
En 's andren daags klonk 't blij geklank:
"Ontzet! Ontzet! De Heer zij dank!"
Ik dankte mede, en met de scharen,
Die kerkwaarts stroomden, snelde ik mee,
Om aan hun lied mijn lied te paren
Voor 't wonder, dat Gods liefde deê;
Maar ‘k dacht toch, in mijn hart bedroefd:
Arm beest ! Nu had het niet gehoefd!

De kindren zagen, dat een somber waas
Een wolk gelijk, die 't zonlicht ondervangt,
De heldre tint van zijnen blik verborg,
En dat zijn hart door weemoed werd geprangd.

En lustig, zoals 't kinder eigen is,
En met een echte en reine hartlijkheid
Zocht elk die wolk van 't aanschijn weg te doen,
Door 't zo begeerd vertelsel daar verbreid.

Toch duurde 't nog een wijle, eer de oude man
Met vrolijkheid weer uit zijne ogen zag,
En tweemaal sprak hij eerst nog: "Jammer toch! -
Zoals ik zei, het scheelde maar één dag.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
* schilderen= beeldend vertellen
** was de Spaanse bevelhebber.

Tekst: dr. Eduard Laurillard; ca. 1890



Detail uit deze kaart. Het leerlingenboekje geeft aan: 3 October 1574 Leiden ontzet.


De wandplaat die Isings hierbij maakte



Geplaatst op 03 oktober 2008 19:02 en 4683 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
GerardS  
03 okt 2008 19:31
Hallo Freek. Wel een lang verhaal,maar heb het toch helemaal gelezen.
Mooi verteld. Gr, Gerard

Frekie  
03 okt 2008 19:36
Gerard, ja je bent er even zoet mee. Dat weet jij ook vast wel, als boekenliefhebber, de schrijvers uit het laatste van de 19e eeuw waren niet kort van stof. Toch een spannend verhaal. Ik heb het uit een oud schoolboekje gehaald: W.G. v.d.Hulst 'ha....lezen!'. Een lange groet; van Freek
_





_
Carry  
03 okt 2008 19:54
Wat in-zielig! Triester nog dat het toen ook echt zo gegaan zal zijn. Mijn voorvader Claes Bouwens zou het kunnen hebben bevestigen, hij woonde destijds in Leiden. Ik heb je gedicht gekopieerd om bij mijn genealogieverzameling te bewaren. Geinteresseerde groet, Carry

Tteun  
03 okt 2008 20:20
Zulke verhalen kunnen mij niet lang genoeg zijn.Gr. Teun
_





_
Frekie  
04 okt 2008 09:29
Carry, prachtig dat zo 'n gedicht dat zo 'n bestemming kan krijgen. Veel plezier ermee. Een bestemmingvindende groet; van Freek

Frekie  
04 okt 2008 09:31
Teun, toen ik het gedicht uittypte dacht ik al: dit is echt iets voor Teun. Jammer genoeg kan ik het niet langer maken. Toch een sneu verhaal wanneer het echt gebeurd zou zijn. Een korte groet; van Freek
_